Hiç bilemezsin..

 
Beni benden alıp sana veren kalbim yanıyor
Hiç bilemezsin içimden geçenleri
Hani bugün baktın ya gözlerime, ruhum ölüyor
Hiç bilemezsin bendeki seni
Bir tek dudaklarını unutamam bu dünyada
O dudaklarından dökülen iki kelimeyi
Birde o beni sevişin, Nefesini içime çekişim
Yanamaz kalbim bu denli deyişim, kendi kendime
Kavuşamamak istiyorum bazen sana, anlamsızca
Senle bile özlüyorum seni, sebebsizce
Aşkın yakıyor ruhumu içten içe, gizlice..
Bitiyorum son satırlarımda, Gittikçe eriyorum
Göz yaşları döküyorum nedensizce
Ve şu an tekrar tekrar anlıyorum, seni sevmiyorum
Seni yaşıyorum, bilemezsin! Hiç bilemezsin..
Senin için kapıyorum gözlerimi,
Sırf senin için geri dönüyorum karanlıklarıma.
Sensizliği düşünüp hüzünleniyorum
Hüzünlenip kendimi satırlara vuruyorum.
Satırlarım beni bitiriyor, yavaş yavaş eriyorum.
Yazdıkça eksiliyorum kendimden. Yazdıkça artıyorum sende
Hatırladıkça seviniyorum yüzünü, hayellerimde.
Karanlıkda hafif belirgin bir silüet
Kırmızı hatlarıyle yüzünde bir tebessüm.
Seviyorum diyor seni, kocaman.
Parmağıma düşen buz gibi bir göz yaşı ile kendime geliyorum
Artık hiç şüphe etmiyorum kalbimdeki varlığından.
Yeniden satırlara aktarıyorum ruhumu
Sadece sen istedin diye sana yazıyorum
Damarlarımda oluk oluk ilerleyen bir zehirsin diye yazıyorum.
yazıyorum, üzülerek ve sevinerek
Bazende ağlayarak çiziyorum seni harflerle bir bir.
Yetmiyor, harfler, kelimeler kifayetsiz kalıyor..
ölüyor yavaş yavaş satırlarım tükeniyor..
Geçmişi okuyorum, hatıralarımdan seni çekip çıkayorum.
Ben senin bitmek bilmeyen cümlelerine malzeme olmak istiyorum
tıpkı senin gibi.. Aniden! Hiç bilemezsin!

Berk Beceren