İsimsiz yalnızlıklar..

bir gül olsun istedim ellerimde
gözlerimde yaş olmasın istedim
ama olmuyor.. Yalnız tek bir dakika bile yıllar gibi
gelip geçmiyor
sokaklar insanlarla dolu
fakat hepsi amaçsız
ve hepsi yalnız benim gibi..
isterimki, istanbul ağlamasın bir daha üzerime,
isterimki, ben gerdanından öperken istanbulun
gözyaşlarını tatmıyayım birdaha,
üzülmesin benimle…
yine her zamanki manzara..
tanıdık simalar.. ben, istanbul ve bir şişe günah..
her yudumumda günahımdan..
biraz daha anlıyorum kendimi..
Daha yeni tanışmış gibi..
Karanlıklardan açıyorum muhabbeti..
karanlık sevgilerden.. Kara sevdalardan..
sanki ilk defa dertleşir gibi..
hiç bir zaman efsaneleşmemiş ve hiç bir zaman efsaneleşmeyecek sevdalardan..
yine hüzün.. yine dumanlanmış zihinler..
dibine vuruyorum melankolizmin..
ve tekrarını izliyorum bulanık fikirlerin..
ve tekrardan lanetler okuyorum kendime.. aptallıklarım yüzünden,
haketmeyenlere olan inancım yüzünden..
tek suçlu benim.. buna inanıyorum..
İstanbul yine ağlıyor üzerime..
ve zifiri karanlıklardaki gök kuşağını..
kalbime resmetmekteyim..
Meşgülüm istanbul.. İşim var biraz..
Biliyorum. Kendini acemi bir konsimatris gibi hissediyorsun..
Her alkoliğe deva olmaya çalışmaktan sıkılıyorsun..
ben de senin gibiyim.. ergenlik çağı kadınlarına jigololuk..
başka bir işe yaradığımı sanmıyorum..
yada sen hissettirmiyorsun..
Üzgünüm istanbul.. Tanrı ile aramda bir aracı olmandan sıkıldım..
Artık nasıl olsa yalnızım.. Artık nasıl olsa yanacağım..
Niçin bu çaba.. Niçin beni kurtarmaya çalışıyorsun istanbul. Niçin?
Sende farkındasın.. kadınlar.. Kadınlarım..
AŞK kelimesinin her harfini sildirmişler ruhlarından..
artık umutsuz.. baharı beklemeye gerek yok…
Nasıl olsa açmayacak kardelenlerim ellerimde..
artık nasıl olsa romeo yudumladı zehrini..
nasıl olsa mutlak ölüm peşimizde artık..
ağlıyorum istanbul..Seninle ağlıyorum….
sebebini bilmiyorum fakat ağlıyorum..
sanki borçluymuşum gibi.. Gözyaşı dökmekten kendimi alı koyamıyorum..
bir tek onlara deva ol istedim..
biçare gönlüm senden medet umduysa namerdim İstanbul..
şehir manzaralarında vücüdünü kaybeden ruhlar için… af Dilerim senden..
Tek bir şanş ver onlara..
Sadece onlara..

Berk Beceren